چگونه يك قطره از اشك عزادار آتش جهنم را فرو مى‏نشاند

عزادارى چيست؟

عزادارى از مقوله ياد و ذكر است. ياد كسى كه به مصيبتى دچار شده است و ياد كسى كه به علل طبيعى يا غير طبيعى از قبيل قتل، حادثه و امثال اينها از دنيا رفته است.

يك اصل كلى و يكى از قوانين مهم خلقت اين است كه هر چيزى كه براى سعادت دنيا و آخرت انسان مفيد، لازم و ضرورى باشد، غفلت از آن انسان را دچار خسران دنيايى و يا آخرتى مى‏كند و به همين دليل لازم است به هر وسيله ممكن او را متوجه آن چيز مهم كرد و غفلت او را برطرف ساخت.

دلايل قرآنى لزوم عزادارى

1 - ياد ايام الله و معناى آن

قرآن كريم موارد متعدد از امورى كه توجه به آن براى انسان در مسير تعالى ضرورى و سازنده است، ذكر فرموده است. قرآن كريم تصريح كرده است كه انسان ممكن است نسبت به اين امور دچار غفلت و فراموشى شود و نسبت به ضرورت يادآورى و تذكر به‏عنوان يك اصل كلى و يك سنت لايتغيّر الهى، تصريح فرموده است.

گاهى اين يادآورى را خداوند با ايجاد حوادث مختلف در زندگى انسان انجام مى‏دهد و گاهى از پيامبران الهى خواسته كه انسان‏ها را به ياد آن امور مهم و ضرورى بيندازند و گاهى از خود انسان‏ها خواسته است كه به ياد آن امور مهم بوده و مواظب باشند نسبت به آن امور دچار فراموشى و غفلت نشوند و بلكه بالاتر يكديگر را به‏صورت‏هاى مختلف به ياد آن امور مهم و ضرورى بيندازند.

ايّام ميلاد و يا شهادت معصومين «علیهم‏السلام» قطعاً از «ايّام اللَّه» است كه ياد آورى آنها براى سازندگى و خروج انسان از تاريكى به سوى نور لازم و سازنده است. عزادارى براى معصومين «علیهم‏السلام» نيز از آن جهت كه انسان را به ياد آنها و دستورات و خواسته‏هايشان از ما و نيز وظايف ما در قبال آنها و مصايبى كه به آنها رسيده، مى‏اندازد، از مصاديق «ايّام اللَّه» است.

2 - تعظيم شعائر الهى

نكته ديگر درباره بزرگداشت ايّام ميلاد و شهادت معصومين «علیهم‏السلام» اين است كه اين بزرگداشت‏ها از مصاديق تعظيم و بزرگداشت شعائر الهى است كه قرآن كريم ما را امر به آن فرمود و آن را از نتايج تقواى قلب دانسته است. «شعائر الهى» يعنى هر علامت و هرچيزى كه انسان را به ياد خدا مى‏اندازد و به سوى او دعوت مى‏كند كه اهل بيت «علیهم‏السلام» از بزرگترين نشانه‏هاى خداوند هستند و تعظيم آنها، در حقيقت تعظيم خدا است.

3 - وجوب مودّت اهل بيت‏علیهم‏السلام

دليل سومى كه بر لزوم عزادارى دلالت مى‏كند لزوم مودّت نسبت به اهل بيت پيامبر علیهم‏السلام است. قرآن كريم مودّت نسبت به اهل بيت پيامبر علیهم‏السلام را به‏عنوان مزد رسالت حضرت از سوى امت بر همه مسلمين واجب ساخته است. بديهى است كه عزادارى و اعلام محبت نسبت به اهل بيت علیهم‏السلام و اعلام انزجار از قاتلين و دشمنان آنان از كمترين مراتب مودّت نسبت به آنان است.

معصومين «علیهم‏السلام» و روشهاى مختلف تشويق به عزادارى

به همين دليل است كه معصومين علیهم‏السلام به گريه بر خود و اقامه مجالس عزا براى ساير معصومين امر كرده‏اند و خود نيز عملاً با گريه و اقامه مجالس عزا براى يكديگر اهميت اين امر را نشان مى‏دادند و آن را در جامعه اسلامى تثبيت مى‏كردند.

روش‏هايى كه معصومين «علیهم‏السلام» در اين كار مهم بكار گرفته‏اند، مختلف بوده است. ما در اينجا به برخى از اين روش‏ها اشاره مى‏كنيم.

1 - عزادارى قبل از شهادت

گاهى قبل از آنكه معصومى از دنيا رود و به شهادت برسد، با ذكر زمان، مكان و كيفيت شهادت خويش و يا معصوم ديگر، مى‏گريستند و ديگران را نيز به گريه مى‏انداختند تا شيعيان را نسبت به اهميت آن حادثه و وظايفشان در قبال آن آگاه سازند.

2 - عزادارى پس از شهادت

گاهى با اقامه مجالس عزا عملاً به شيعيان درس عزادارى مى‏دادند.

3 - اختصاص هزينه براى عزادارى

4 - تشويق به عزادارى با ذكر ثواب آن

نظر علامه طباطبایى (رحمة الله عليه) درباره ثواب عزادارى:

مرحوم علامه طباطبايى كه خود بسيار اهل گريه و عزادارى بودند در پاسخ به اين سؤال كه چگونه طبق فرمايش امام صادق «علیه‏السلام» يك قطره از اشك عزادار آتش جهنم را فرو مى‏نشاند،(124) مى‏فرمايند:

«چه مانعى دارد كه قطره اشكى به اذن و خواست خدا، آتش جهنم را خاموش گرداند، در واقع قطره اشك نظير توبه است كه باعث آمرزش گناه و محو آثار و از بين بردن عذاب مى‏شود، و نيز در نقطه مقابل آن كفر، باعث حبط و نابودى حسنات و نعمت‏هاى بهشتى و سبب افروختن آتشى مى‏گردد».(در محضر علامه طباطبايى، ص 182.

منبع : رجانيوز