گزارشي مشروح از اولين جلسه كرسي هاي آزاد انديشي در واحد دزفول

اولین جلسه از سلسله جلسات کرسی های آزاد اندیشی در روز جمعه 26 فروردین 1390 در سالن 230نفری شهید گودرزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول به شکلی تقریبا خصوصی برگزار شد.

مشروح این برنامه را در زیر می خوانید :

برنامه با ذکر صلوات و آیاتی چند از کلام الله مجید با ۳۵دقیقه تاخیر آغاز شد.ابتدا آقای صفایی مجری برنامه فضا را با کلام مقام معظم رهبری مبنی بر پیشنهاد انجام جلسات کرسی های آزاد اندیشی به دانشجویان در دانشگاهها مزین نمود.

موضوع اولین جلسه ارتباط دین و سیاست بود. در این برنامه از دو دانشجو با اعتقاد به جدایی دین و سیاست و دو دانشجوی دیگر در مقابل آنها با اعتقاد به عدم جدایی دین و سیاست دعوت به عمل آمده بود.

در این متن منظور از موافق , موافق ارتباط دین و سیاست و منظور از مخالف , مخالف ارتباط دین و سیاست است.

بعد از مقدماتی که توسط مجری برنامه گفته شد از طرفین بحث برای حضور وتکیه زدن به کرسی های آزد اندیشی دعوت به عمل آمد.

مجری در ابتدا وقت را به شرح زیر تقسیم کرد:

از ساعت 6:30 تا7:45 وقت در اختیار صاحبان کرسی و هر نوبت 5 دقیقه.

از ساعت 7:45 تا 8:30 وقت برای شنیدن نظرات و پرسش های دانشجويان حاضر و هرکدام 3 دقیقه زمان.

اعضای گروه موافق آقایان هفت تنانیان کارشناس ارشد سازه های هیدرولیکی و عشیری دانشجوی کارشناسی رشته مکانیک و اعضای گروه مخالف آقایان سیاحی و صیدی که هردو دانشجوی کارشناسی برق قدرت بودند.

اولین نوبت جلسه به آقای صیدی که با اعلام اعتقاد به جدایی دین و سیاست وارد جلسه شده بود واگذار شد و از ایشان خواسته شد که در مدت 5 دقیقه دیدگاههای خود را راجع به بحث مطرح کند.

 با اعلام ساعت 7:55 میکروفون به تماشاچیان داده شد تا نظرات و سوالات خود را مطرح کنند.

 در پایان جلسه که تا حدود ساعت 8:30 شب به طول انجامید برگه هایی جهت نظر سنجی در بین تماشاچیان توزیع گردید.

از نکات بارز این جلسه می توان موارد زیر را اشاره کرد:

1.       آزادی کامل در صحبت ها و بیان نظرات به شکلی که بعد از پایان جلسه با تشکر فراوان از سوی تماشاگران برنامه روبرو شدیم.

2.       احترام کامل مباحثه کنندگان به وقت و طرفهای دیگر بحث به شکلی که هیچ یک حرف دیگری را قطع نکردند.

3.       بحث کاملا" علمی به دور از هیاهو و جنجال و حتی تشویق تا جايي كه تماشاگران یک بار هم گروه هم فکر خود را تشویق نکردند و این امر باعث سهولت بحث , پایین آمدن نگرانی ها و آزادی بیان شد.

 و اما در مقابل نقاط ضعفی هم از نظر شرکت کنندگان به چشم می خورد :

1.       نبود وقت کافی برای صحبت (که با توجه به تقاضای اکثریت حاضرین برای صحبت کردن امری کاملا" طبیعی بود.)

2.       پراکنده بودن مباحث و نبود تمرکز بر روی بحث اصلی.

3.       کاستی هایی از سوی برگزار کنندگان (که این مسئله به دلیل نبود تجربه قبلی در برگزاری اینچنین جلساتی تقریبا" طبیعی و قابل پیش بینی بود)

منتظر كرسي هاي آزاد انديشي بعدي باشيد و ما را در اين راه ياري كنيد.

در پايان تشكر مي كنيم از آقاي محمد جواد ثابت قدم كه زحمت زيادي بابت تنظيم و تهيه ي اين گزارش كشيدند.