بسم الله الرحمن الرحیم، و الحمد حقه كما یستحقه، و الصلاة و السلام علی أشرف الأنبیاء و المرسلین، السلام علیك یا بن رسول‌الله. جان من و جان‌های همه‌ی این جوانان مقاوم به فدایت باد.

میل دارم به دو نكته اشاره كنم؛ صحنه‌هایی كه امروز در انقلاب‌های عزیزمان می‌بینیم، از تونس گرفته تا همه‌ی انقلاب‌ها، همان صحنه‌هایی است كه در روزهای حیات امام راحل رضوان‌الله‌تعالی‌علیه بودند.

نكته‌ی دیگر اینكه وقتی شهدای ما یكی پس از دیگری روی زمین افتادند، نسیم عزت و شرف را از باغ امام ‌خمینی (رحمه‌الله) استشمام كردیم و تمام سخنان مبارك‌تان را به یاد آوردیم.

از آنجایی كه شما از استادان و دوستداران شعر هستید، مایلم ابیاتی را به سمع مبارك برسانم كه شكایت دلدار به دلدار است

آیا می‌دانید این در طبع ماست كه آنچه را انسان‌های شریف طالب آن هستند، می‌طلبیم؟
آیا می‌دانید در اعماق روح‌مان گدازه‌هایی است كه مستضعفان خشمگین، آن را به جوش در می‌آورند؟
آیا می‌دانید صدای زخم‌هامان بلند است و گوش متجاوز ناشنوا؟
آیا می‌دانید اولین گلی كه بر زمین افتاد معلوم شد كه «سرخ» است؟
آیا می‌دانید همه‌ی خون‌های ما خشك شدند، اما باز هم رگ‌هایمان سخاوتمند هستند؟
آری، خون‌های ما برای اسلام سخاوتمند است...
آری، هر چقدر بها سنگین باشد، و هر چه فداكاری‌ها زیاد باشد...
مادامی كه در راه اسلام است...
از خون دادن باز نخواهیم ایستاد
آیا می‌دانید كه همه‌ی خون‌های ما خشك شدند، اما بازهم رگ‌هایمان سخاوتمند هستند؟
آیا می‌دانید (مخصوصاً در بحرین) ما در میهنی هستیم كه فرزندانش در سرزمین‌شان غریبه‌اند؟